کد خبر : 75889

عاقبت فراموشی روز حساب پایه گذاری بدعت و پیروی از بدعت گذاران درقرآن

هر فکر و عملی که به نام دین، ولی خارج از چارچوب قرآن و عترت و آموزه های دینی باشد، بدعت می باشد.
سوره فرقان:

 بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيرًا ( 11 )

[نه!] بلکه [آنها] رستاخيز را دروغ خواندند، و براى هر کس که رستاخيز را دروغ خوانَد آتش سوزان آماده کرده ايم.

إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا ( 12 )

چون [دوزخ ] از فاصله اى دور، آنان را ببيند، خشم و خروشى از آن مى شنوند.

وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا ( 13 )

و چون آنان را در تنگنايى از آن به زنجير کشيده بيندازند، آنجاست که مرگ [خود] را مى خواهند.

 لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا ( 14 )

 «امروز يک بار هلاک [خود] را مخواهيد و بسيار هلاک [خود] را بخواهيد.»

يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلَائِكَةَ لَا بُشْرَىٰ يَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِينَ وَيَقُولُونَ حِجْرًا مَحْجُورًا ( 22 )

 روزى که فرشتگان را ببينند، آن روز براى گناهکاران بشارتى نيست، و مى گويند: «دور و ممنوع [آيد از رحمت خدا].»

وَقَدِمْنَا إِلَىٰ مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا ( 23 )

و به هر گونه کارى که کرده اند مى پردازيم و آن را [چون ] گَردى پراکنده مى سازيم. ( 23 )

 وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا ( 27 )

و روزى است که ستمکار دستهاى خود را مى گزد [و] مى گويد: «اى کاش با پيامبر راهى برمى گرفتم.»

يَا وَيْلَتَىٰ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا ( 28 )

«اى واى، کاش فلانى را دوست [خود] نگرفته بودم.

لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَاءَنِي ۗ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِلْإِنْسَانِ خَذُولًا ( 29 )

 او [بود که ] مرا به گمراهى کشانيد پس از آنکه قرآن به من رسيده بود.» و شيطان همواره فروگذارنده انسان است.

وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَٰذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا ( 30 )

و پيامبر [خدا] گفت: «پروردگارا، قوم من اين قرآن را رها کردند.»

سوره نحل:

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ( 107 )

زيرا آنان زندگى دنيا را بر آخرت برترى دادند و [هم ] اينکه خدا گروه کافران را هدايت نمى کند.

أُولَٰئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ( 108 )

 آنان کسانى اند که خدا بر دلها و گوش و ديدگانشان مُهر نهاده و آنان خود غافلانند.

لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْخَاسِرُونَ ( 109 )

شک نيست که آنها در آخرت همان زيانکارانند.

 به هوش باشیم خدا سریع الحساب و منتقم و جبار است و روز جزا در هر دو دنیا برپاست.

اگر نخواهیم ببنییم نشان خواهند داد.

ثبت شده توسط : منصوره وطنی

نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :
بالای صفحه اصلی